SubTiel & Zn presenteren: Victoria S03E05: A Show of Unity
Presenteer geweer.
Vrijheid voor Ierland.
Het is een man.
Vicky.
Uwe Majesteit?
Skerrett, ja, ik heb je laten roepen.
Skerrett. Nee, het is niet Skerrett.
Het spijt me, Turner, ik heb...
iets schokkends meegemaakt.
Ja, mevrouw.
Waarmee kan ik u van dienst zijn?
Kijk of je mijn kapsel nog kunt redden.
De kinderen hebben godzijdank niets van de aanslag gezien...
maar hebben wel de man op de grond zien liggen.
De politie zegt dat hij Iers is. - Wat een verrassing.
Wat bedoel je?
Waarom is het feit dat hij Iers is zo relevant?
We hebben hard geijverd...
de vreselijke situatie in Ierland op te lossen.
De staatssecretaris zei me zelf: "De Ierse zaak is nu gesloten."
Dat verbaast me niets. - Zeg je dat mijn staatsecretaris loog?
Nee, echt, mevrouw, ik heb geen mening... - Niet? Want je hebt overal een mening over.
Het verlangen naar voedsel is weg...
maar het verlangen naar onafhankelijkheid is alleen toegenomen, mevrouw.
Dat is wat de Ieren zeggen als je met ze praat.
Ik had erbij moeten zijn.
Een man probeerde ons vandaag te doden. - Ik heb je toch gezegd...
dat had hij niet gekend, hij had geen kogels in zijn pistool.
Dat had hij niet gekund, Bertie. Niet gekund.
Papa is er. Alles komt goed.
Ik hoop niet dat het ongelegen komt, maar Mr Caine is er.
Caine? O ja. Bertie, je krijgt je eigen leraar.
Je had ingestemd - In principe.
Niet dat je zonder overleg iemand aanstelt. - Ik heb hem in Cambridge ontmoet.
Ik vind dat je hem moet accepteren.
Mr Caine.
Uwe Majesteit.
Ik ga ervan uit dat uw naam geen voorbode van uw lesstijl is.
Ik heb op Eton meer dan genoeg lijfstraffen gehad, mevrouw.
Dat is niet mijn stijl van lesgeven.
Waarom krijg ik geen leraar? - Jij hebt tante Feodora.
Mr Caine, welkom.
Aangenaam kennis met u te maken, Hoogheid.
Ik denk dat we naar Ierland moeten gaan.
Waarom in godsnaam?
Omdat ik het gevoel heb dat de Ieren misschien gelijk hebben.
Gelijk dat het terecht is om onze kinderen met pistolen te bedreigen?
Gelijk dat het moeilijk is het gezag te respecteren...
van een koningin die ze nog nooit hebben gezien.
Als ik Iers zou zijn, zou ik misschien ook wel onafhankelijkheid willen.
Monarchie is niet...
kan niet afhangen van een verplichting dat jij je aan alles en iedereen laat zien.
Geen Britse monarch is sinds de Middeleeuwen in Ierland geweest.
Dat getuigt van een gebrek aan interesse. Of misschien angst.
Ik zal van geen van beide beschuldigd worden.
U denkt dat ik gek ben geworden. - Nee, mevrouw, u bent onverschrokken.
Maar het zou onachtzaam zijn als ik niet zeg dat Ierland een katholiek land is.
De hongersnood is verankerd in de cultuur...
als een misdaad dat door Britse protestanten is begaan.
De kerk waar u het hoofd van bent, mevrouw. De rondreis kan gevaar met zich meebrengen.
De minister van Buitenlandse Zaken zal zorgen dat ons niets overkomt.
Hij heeft er een huis in Sligo, waar hij zijn vrouw heeft weggestopt, toch, milord?
Hij kent het gebied en kan onze vooruitgang erop afstemmen.
Het zal een eer en een voorrecht zijn.
Ierland is erg mooi, mevrouw, en we nodigen u graag uit op Classiebawn Castle.
Mag ik u voorstellen om met een klein gevolg te gaan reizen?
Heeft u een klein kasteel?
Ierland is prachtig, maar arm.
Het volk zal natuurlijk blij zijn hun koningin en directe familie te zien...
maar zal misschien verbijsterd zijn van de volledige praal van het hof.
Ja, daar ben ik het mee eens. Maar...
het is niet nodig dat u ons uw gastvrijheid aanbiedt.
Mijn vrouw wordt kwaad als ik dat niet doe. - Dat wordt ze omdat u haar weggestopt...
op het platteland. - Emily kun je niet wegstoppen, mevrouw.
Zo...
jullie gaan dus naar Ierland.
Ik weet zeker dat als ze voet op Ierse bodem zet...
ze de harten van de Ieren zal veroveren.
Palmerston heeft haar ongetwijfeld aangemoedigd om het te doen.
Sinds de geboorte van Louise...
is haar vermogen goed advies van slecht advies te onderscheiden...
Dat was te vrijpostig van me. Vergeef me.
Misschien dat een bevalling haar oordeel vertroebelt, maar...
dat is niet iets wat ik tegen haar wil zeggen, of aan wil denken.
Dat komt omdat je van haar houdt.
Dat is zo lovenswaardig.
Wat voor lekkers krijg ik als ik het goed heb?
We boeken geen vooruitgang door iets lekkers te krijgen, Bertie.
Er zijn andere stimulators.
Kijk en leer.
De hertogin ziet er miserabel uit.
Wat is er, weet je dat?
Er is, geloof ik, op het moment enig antipathie...
tussen Sophie en haar man. - Ik wist het.
Dat komt omdat ik haar zonder hem heb meegenomen naar Osborne.
Hij moet meegaan naar Ierland. Is sta erop. - Majesteit, Hoogheid.
Pak een kaart. - Moet ik een kaart pakken?
Oké...
Negen. - Pak er nog eentje.
De koningin.
Die telt voor twaalf.
Negen keer twaalf is...
108.
Dat is ongelooflijk, Mr Caine. - De eer komt mij niet toe, meneer.
Bertie vertelde me hoe u hem het alfabet heeft geleerd.
Ik heb enkel geďmproviseerd op uw idee.
De echte prestatie is van hem. - Desalniettemin. Het is ongelooflijk.
Je moet hier blijven met Mr Caine, Bertie, om je lessen voort te zetten...
als je moeder en ik in Ierland zijn. Je broers en zussen blijven ook hier.
Tante Feodora zal dan voor jullie zorgen.
Hertogin, ik heb goed nieuws.
Sta mij toe, mijn liefste.
Tot ziens, mama. Tot ziens, papa.
Kom snel weer terug.
Presenteer geweer.
Uwe Majesteit. U bent zeer welkom in County Cork.
Het is geweldig om hier te zijn.
Ga terug naar waar jullie vandaan komen. - Genoeg.
Dit is ons land. Dit is Ierland.
Nogmaals bedankt.
Mevrouw, mag ik vragen of ik met u mee mag rijden?
Dan kan ik u diverse interessante dingen aanwijzen.
Bent u in de kroegen geweest om lokale enthousiasme op te trommelen, Palmerston?
Wat een opmerkelijke gedachte, meneer. Ziet u mij echt naar een kroeg gaan?
Dit is ons land. Niet van jullie.
Dit is ons land.
Die heb ik duidelijk over het hoofd gezien.
De koningin kreeg het in haar hoofd erop te staan dat hij meeging.
Ik weet het, ze heeft het me verteld. Wat kon ik doen? Zeggen dat ze het mis had?
Mijn positie aan het hof is het enige wat ik heb, Emma.
Ik mag dat niet verspelen door het oneens met haar te zijn.
Het spijt me, dames, wat heb ik gemist? - We hadden het over Emily Palmerston.
Lijkt ze veel op haar broer? - Ze lijkt wel een beetje op Lord Melbourne.
Het is een tijd geleden dat ik haar heb gezien.
In Londen, toen ze getrouwd was met Lord Cowper, was ze een grote kracht.
Hij is gestorven. Nu prefereert ze Ierland. - Tot het ongenoegen van Lord Palmerston.
Hij smacht naar haar. Blijkbaar.
Dit is uw landgoed, Lord Palmerston? - Onverzorgd, maar erg geliefd, mevrouw.
Kom hier.
Is mevrouw thuis? - Wie wil dat weten?
Haar man.
Uw man, mevrouw.
Majesteit, mag ik u voorstellen aan Lady Palmerston.
Eerwaarde Hannam, mevrouw.
Wat kan ik voor u doen, meneer? - Ik ben een nederige predikant, mevrouw...
die wil worden voorgedragen voor een positie in de kerk.
Het dekenschap van Ely, om precies te zijn.
Ik herhaal de vraag.
U hebt de reputatie een dame te zijn die veel invloed heeft, mevrouw.
Ik verzoek u om mijn doel te steunen.
U vraagt mij u te helpen de wat-het-ook-moge-zijn van Ely te verkrijgen?
Inderdaad, mevrouw.
Voor al het hulp dat u me kunt geven zal ik...
overdadig dankbaar zijn.
Dus u bent het eens met Schopenhauer. - Is dat zo? Dat is erg slim van me...
want ik heb nog nooit van hem gehoord.
Hij zegt dat vrouwen van nature geen intelligentie hebben.
Inderdaad, ja. Neem de hertogin nou. Je hoeft alleen maar naar haar te kijken...
om te zien dat ze geen samenhangende gedachten kan hebben.
U bent onhoffelijk, hertog. - Dat zegt niet dat ik ongelijk heb.
Nee, dat maakt je een beer.
Een ongelikte of mannetjes zwijn? - Beide. Een van beide.
Wellicht het mannetjes zwijn.
Het spijt me dat ik het zeg, mevrouw, maar ik vind het dapper dat u naar dit land komt.
De Ieren zijn niet geheel voorspelbaar in hun gemoederen.
Maar ik heb gehoord dat ze massaal naar uw aankomst zijn gekomen.
Ach, het waren niet echt grote menigten, maar wel erg enthousiast, ja.
Mijn man was niet geheel overtuigd van wat we hebben gezien.
Al hebben we hetzelfde gezien. - Ik heb gezien wat ons werd getoond.
En dat is dat de mensen die onlangs door hongersnood zijn geteisterd...
die genoeg redenen hebben om ons te haten, juichten toen onze koets voorbij reed.
Je verwijt het de Ieren dat ze vriendelijk zijn?
Zullen hun glimlachen zich tot Dublin uitstrekken?
We zullen zien.
Gedraagt de hertog van Monmouth zich vaker als een wild zwijn?
In alle eerlijkheid, ja, mevrouw.
Wat voor optreden moet ik in Dublin geven?
Het is uw taak de katholieke meerderheid duidelijk te maken dat zij...
bij hetzelfde Verenigd Koninkrijk horen als de protestante minderheid...
ongeacht bij welke kerk zij zitten. Iets waar Uwe Majesteit bij uitstek toe is in staat is.
Zullen ze naar me gaan schreeuwen?
Dat dit land niet van mij is? - Dat betwijfel ik, mevrouw.
Wat subjunctief van u.
De dochter uit Lady Palmerstons eerste huwelijk...
het is vreemd, maar ze lijkt sprekend op Lord Palmerston.
Probeer je met je stilzwijgen me te zeggen dat het zijn kind is?
Dat is de algemene opvatting, meneer.
Ze is verwekt terwijl haar moeder nog getrouwd was met Lord Cowper?
Mijn hemel, we bevinden ons tussen barbaren.
Luister goed, hertogin.
Men kan die golven horen.
Een vreemde vrouw in mijn bed. - Jij geluksvogel.
Vind je het vervelend? - Nee, helemaal niet.
Ik zie dat het belastend voor jou is, dat bevalt me niet.
Maar ik draag graag mijn steentje bij.
Monmouth. - Is verachtelijk.
Maar dat was hij altijd al. Die arme vrouw.
Ik voel medelijden voor haar. - Is dat het enige wat je voelt?
O, Emily. Dat is beneden jouw peil. - Zolang ze maar niet beneden onder jou ligt.
Dat beloof ik.
Goed zo. Dank je.
Al toon je wel een atypisch gebrek van smaak.
Ze is zeer decoratief.
Het is alsof ze geen eigen huid heeft, ze is gevild.
Het enige dat haar kan genezen is liefde. - Dan ben jij niet de juiste persoon.
Mij eigen liefste, dat ben ik zeker niet.
Ik geef toe, het is een raadsel voor me.
We gingen naar Schotland voor het avontuur van het weg te zijn.
Zijn we nog dezelfde mensen als toen?
Waarom zien we de dingen nu zo verschillend?
We zijn niet meer zoals toen. - Ik voel me niet anders.
We hebben zes kinderen.
Dat is een belasting.
Hoezo is dat een belasting? Hebben we geen overvloed aan bedienden?
Niet voor mij.
Maar voor jou.
Sinds de geboorte van Louise heb je beslissingen genomen die...
bedenkelijk zijn.
Feodora vindt dat ook.
Heb je mijn beoordelingsvermogen met haar besproken?
En wat heeft de geboorte van Louise daar in hemelsnaam mee te maken?
Ik verlies niet elke keer een stukje van mijn brein als ik beval.
Mijn hemel, wat heeft ze tegen je gezegd?
Ik sprak vanavond en je rolde met je ogen.
Het was niet de bedoeling dat jij dat zag.
Sinds wanneer doen we dingen die de ander niet mag zien?
Wat is dit? - Een lichte wijn, geschikt voor het ontbijt.
Vind je het niet lekker?
Ik weet zeker dat Mr Caine het zal drinken. - Hoogheid.
Kom op, Bertie, we gaan weer aan het werk.
We gaan nu wiskunde doen.
Vindt u Mr Caine aardig, tante Feodora? - Hij is een bediende...
het is een irrelevante vraag.
Brodie, vind jij Mr Caine aardig? - Niet echt, nee.
Hallo? Is er iemand?
Een dorp zonder mensen.
Waar zijn alle huurders, Alfred?
Wat heeft Palmerston met ze gedaan?
Dit is een prachtig huis. - Dank u, mevrouw. Ik ben het met u eens.
Dat is de reden waarom ik hier het merendeel van mijn tijd doorbreng.
En toch is Lord Palmerston altijd in Londen te vinden.
Hij is een minister, mevrouw. Het kan niet anders.
Is het niet moeilijk om zulke lange tijden van elkaar gescheiden te zijn?
Ontzettend moeilijk, mevrouw. Maar het is het ritme van ons huwelijk.
Een cyclus van droevig afscheid nemen en vreugdevolle herenigingen.
Bovendien heb ik mijn bijen.
Die heeft Lord Palmerston niet. - Nee, mevrouw, hij heeft zijn verzameling.
Juist ja. Wat verzamelt hij?
Andere vrouwen.
Wanneer Henry niet hier is en verlangt naar dat waar mannen het meest naar verlangen...
zet hij zijn laarzen buiten zijn slaapkamerdeur.
Het geeft aan dat hij ter beschikking staat.
Vervolgens, wanneer hij thuiskomt...
vertelt hij mij of op de uitnodiging werd ingegaan, en door wie.
Vertelt hij dat aan u? - Hij vertelt mij alles.
En...
doet u...
dat ook wanneer hij weg is? - Mijn schoenen buiten de deur zetten?
Bij gelegenheid, mevrouw, inderdaad. Wat ik dan ook tegen Henry zeg...
Er zijn grenzen aan de bevrediging die men krijgt in het houden van bijen.
Er is honing, en er is honing, mevrouw.
Ik vind het huwelijk van de Palmerstons heel bijzonder.
Op een aantal manieren lijkt het op de onze.
In andere dingen niet.
Wat is er aan de hand?
Met mij is er niets aan de hand, Victoria. Wat er aan de hand is, is Palmerston.
De man is leugenachtig en ik verafschuw hem daarvoor.
Lunch.
Juist, laat het je smaken.
Ik heb geen trek.
Victoria, hij heeft verhoudingen gehad.
Inderdaad, ja.
En zij ook.
Zij vertelde het mij. Het is een huwelijk zonder geheimen.
Alles hier is een leugen, bekokstoofd door Palmerston.
Wat hij ook doet, en wat ik vandaag ontdekte...
is dat hij zijn huurders erbarmelijk behandelt.
Daar weet ik niets van.
Liefste, alsjeblieft.
Kom met mij mee naar beneden.
Om te laten zien dat we een eenheid zijn?
Hoe maakt dat in jouw ogen, ons daardoor minder verkeerd dan onze gastgevers?
Wilt u met mij meewandelen, hertogin?
Waar gaan we naartoe, Albert? - Er is iets dat je moet zien.
Mijn Tess, weet u, legt de afstand in ongeveer vijf seconden af.
Mijn merrie.
Ik bereed haar vroeger op het strand van Bamburgh.
Wat?
Ik stel me je op een paard voor. - Je kunt arm zijn en een paard bezitten.
Dat is niet wat ik bedoelde.
Ik kan het te voet doen in, tien?
Vanaf waar naar waar? - Vanaf hier naar daar, de boot.
Dat kan ik ook.
U en ik, weet u...
wij zitten in hetzelfde schuitje.
We hebben allebei geen macht.
Lakei, hertogin...
geen macht.
Ik word gecommandeerd door de hofmeester, u door uw echtgenoot.
Wie had dat gedacht?
Maar ik vertel je dit, Sophie. Het zal niet altijd zo zijn.
Naar welke school is je zoon gestuurd?
Alle Monmouths gaan naar Harrow.
Mijn zoon gaat naar Eton.
Heb je een zoon? - Nee.
Maar daar zal hij naartoe gaan.
Ik zou graag willen dat je mij kuste.
Ik bied je mijn liefde aan, Sophie, en niets minder.
Kus me.
Als ik niet beter zou weten, zou ik kunnen denken...
dat dat de kniezende lakei is met de brede schouders.
Of vergis ik me?
Dat doe je niet.
Victoria.
Braaf. Rustig maar.
Het spijt me dat ik u liet schrikken. - Wat doet u in hemelsnaam? Schieten?
Dat is mijn werk. Ik ben de jachtopziener van Lord Palmerston.
De naam is Magee.
Er is hier nooit iemand behalve konijnen, ik en de geesten.
Welke geesten? - De dorpelingen vertrokken, dus...
De lord is een eerlijk mens...
maar hij is niet anders dan de rest van de adel wanneer het mensen betreft.
De hongernood kwam, de boeren vertrokken.
De adel, allemaal Engels, praten niet met de uitgehongerde huurders.
Zij noemen ze smerige papen.
Ik reis naar Dublin, Mr Magee, om juist die spanning te verhelpen.
Is dat zo?
U zult Dublin zeker op prijs stellen. Het is een geweldige stad.
Een laat ontbijt, hertogin? - Ik maakte een wandeling.
Ja, dat weet ik.
Vergeef me dat ik u ronduit wat zeg, maar...
u heeft een kriebel waar u niet bij kunt.
En ik ben bang dat de persoon die u heeft gekozen om te krabben...
daar niet geschikt voor is.
Dus, alstublieft...
alsjeblieft, Sophie, ik smeek je om voorzichtig te zijn.
Goedemorgen, beiden. - Henry.
De prins is op zoek naar u. Hij is nogal opgewonden.
En waar was je? - Ik heb een wandeling op het strand gemaakt.
Is dat zo?
Wat leuk.
Pas op wat je doet, lieve.
Meneer, u wilde me spreken?
Ik ben naar het dorp geweest. Uw dorp.
U ontkent toch niet dat u een dorp heeft?
De plek als zodanig, mijnheer, ja. Het is een deel van het landgoed.
Maar er woont nu niemand. - Dat is duidelijk. Waar zijn ze?
Voornamelijk in New York.
Verklaar u nader. - Natuurlijk.
Toen de hongersnood op z'n hoogst was, overlegde ik met de dorpelingen...
en we besloten dat het beter was dat zij vertrokken...
en een nieuwe start maakten in Amerika.
En, ik maakte het voor hen mogelijk dat te doen.
Is dat wat u doet met mensen die u lastig vindt?
Ze betalen om weg te gaan? - Zij waren blij om te vertrekken.
Zij schrijven mij vanuit New York en vertellen mij dat.
Niemand betaalde ze daarvoor.
Hoe dan ook, u beschouwde ze als "smerige papen".
Dat doe ik niet. Wie zegt dat ik dat deed? - Dat zei u eigen jachtopziener.
Magee.
Magee is niemands jachtopziener, mijnheer. Hij is een stroper.
En als rechter stuur ik hem regelmatig naar de gevangenis.
Ik mag de kerel wel, maar hij misdraagt zich graag.
De zogenaamde moordenaars die in Cork werden gearresteerd...
de mannen waarover u verkoos ons niets te vertellen, hoe zit het daarmee?
De laatste informatie is dat de mannen dronken landarbeiders waren...
en hadden geen kwaad in zin.
U heeft ook op alles een antwoord.
Dan prijs ik mij gelukkig dat de raadsels die u mij voorlegt...
zo gemakkelijk opgelost kunnen worden.
Sorry, mevrouw, was er iets dat u wilde? - Abigail, stil.
Ga zitten.
Zit.
Hoe bevalt Ierland je?
Ik vind het hier prachtig, mevrouw.
De mensen zijn erg vriendelijk.
Ben je daarvan overtuigd?
Niet helemaal, mevrouw.
Wanneer je met ze praat...
blijken ze allemaal dierbaren verloren te hebben tijdens de hongersnood.
Best verschrikkelijke verhalen.
Het is een wonder dat zij ons niet haten dat we hier zijn.
Ik geloof ook dat het leed verschrikkelijk moet zijn geweest.
Het geluid ervan dreunt nog steeds door, zelfs hier.
Dublin zal een dag des oordeels zijn.
De shamrock jurk, denk ik.
Lady Palmerston. Kunt u mij nog een paar wijze woorden meegeven?
Ik bied geen wijsheid aan, mevrouw.
Maar sta mij toe u te adviseren over een teken.
Ronan, de kardinaal, als hij u welwillend bejegend...
zal katholiek Ierland een stap dichter naar ons toekomen.
Ik vertrouw er op dat ik u weer in Londen zal zien? Een keertje?
Dat beloof ik u, mevrouw.
Lord Pam, wilt u ons naar Dublin leiden?
Breng de groeten over aan je minnares. Westminster.
Ik weet dat je niet zonder haar kunt.
Majesteit, mag ik bisschop Moberly aan u voorstellen?
En kardinaal Ronan.
Heren.
We moeten allen, hier vandaag aanwezig, vaststellen...
dat dit een zeer aangrijpend moment is.
Ik bedoel niet dat de koningin hier in Dublin is.
Dat is iets dat al lang geleden had moeten gebeuren...
en dat dit nu pas gebeurt, daar verontschuldig ik mij voor.
Ik bedoel dat u, door hier te komen, kardinaal Ronan...
u uw kerk hier brengt om de mijne te ontmoeten.
En ik dank u voor die eer.
Majesteit, mijn kerk eert u daarvoor.
En als een teken van vastberadenheid...
dat wij allen gezamenlijk in vrede met elkaar optrekken...
bieden wij u dit cadeau aan.
Ik ben niet gekomen om de autoriteit...
van Zijne Heiligheid de paus aan de kaak te stellen.
Ik ben hier alleen om persoonlijk de volgende belofte over te brengen...
dat ik er alles aan zal doen...
om uw land te helpen haar vitaliteit terug te krijgen die het ooit had...
en het verdient het opnieuw te krijgen.
U gaf mij een duif. Een Ierse duif.
Dit is haar land. Hier is het waar zij thuishoort.
Laten we haar naar huis terugsturen.
Nu, Bertie.
Goedendag, mijnheer. Hoe gaat het met u? Ik heet Bertie.
Ik ben zeer vereerd om met u kennis te maken.
Welkom in Londen.
Allemachtig, we gaan nog een heer van je maken.
Ik ben erg trots op je. - Mama.
Vicky. - Welkom terug.
De rondreis lijkt een succes te zijn geweest.
Palmerston heeft er alles aan gedaan om het gladjes te laten verlopen.
Was Victoria overtuigd?
Een kinderlijk geloof in wat haar werd getoond.
Zou ik je met iets lastig mogen vallen?
Er is een heer, een geestelijke, zijn naam is Hannam.
Hannam? Ja, een Oxford man, een volgeling van Pusey.
Ik heb zijn werk gelezen.
Hij wil graag de deken van Ely worden.
Dat is eigenlijk een goede combinatie.
Laat het maar aan mij over.
Lieve Jezus, zachtaardig en goed...
Aanschouw...
Aanschouw hoe dit kleine kind zijn best doet...
en laat mij tot U komen.
Amen.
Wat is dat? Je hebt striemen op je arm.
Welterusten, mama.
Welterusten.
Ik heb erg slecht geslapen.
Ik moest steeds aan Bertie denken.
Ja, hij heeft goed zijn best gedaan.
Hij was gisteravond niet gelukkig tijdens zijn avondgebed.
Soms denk ik dat we wat teveel waarde hechten...
aan geluk, vind je niet?
Wat bedoel je in hemelsnaam?
Nou, zoals jijzelf.
Wat maakt jou gelukkig, Victoria?
De bewondering van een menigte. - Dit niet weer opnieuw.
In Dublin, was je subliem. De menigte juichte en je werd warm van binnen.
Maar nu ben je weg.
Blijven de katholieke Ieren bij hun wens hun protestantse adel weer te ontmoeten?
Zullen de edelen ze accepteren of afwijzen? Of is de hele kwestie al geschiedenis?
Mijn aanwezigheid in Ierland had waarde.
Ik wou dat ik de Ieren kon overhalen om te denken en te handelen...
zoals jij je voorstelt dat zij zullen doen.
Victoria...
Palmerston, verdomme, kijk me aan.
Heb je mijn vrouw een beurt gegeven?
Dat heb ik niet, mijnheer.
Een beetje minder van dat, Monmouth...
en je zult dan meer dan nu bij machte zijn dat zelf bij haar te doen.
Ik word niet bespot, Palmerston. Er zal vergelding zijn.
Is dat waar, Henry?
Ik was er zeker van dat je de hertogin aan je unieke verzameling had toegevoegd.
Dat is niet zo, mijnheer.
Zeg iets.
Mevrouw? - Niet "mevrouw".
Zeg...
iets.
Werkelijk, meestal kan ik je niet weerhouden om de kamer te vullen met je meningen.
Ik begrijp niet...
Beste Turner.
Het is niet jouw fout. Het is alleen...
Ik wil dat jij een gesprek begint zonder je af te vragen hoe ik zal reageren.
U heeft gelijk om bezorgd te zijn over uw zoon.
De huishoudelijke staf is bezorgd.
Vocatief.
Datief.
Ablatief.
Verdwijn...
Majesteit, ik smeek u... - ...uit dit huis.
Sta mij toe u de methode uit te leggen...
Ga weg, mijnheer. Bedreig mijn moeder niet.
U kijkt erg sip, Hoogheid.
De leraar is ontslagen. Ik zal heel zeker de schuld ervan krijgen.
Ik had er geen idee van dat het kind werd gemolesteerd. Hoe kon ik dat ook?
Was u niet waarnemend ouder?
Dat interesseert mij echter niet. Wat mij wel interesseert is de onverwachte benoeming...
van George Hannam als de deken van Ely.
Nieuwe parels, mevrouw?
U dwong mij om mijn kaart uit te spelen.
Welke kaart is dat?
Het plaatje.
Het plaatje dat u in Osborne koos om de hertogin van Monmouth probeerde te onteren.
Hoogheid, ik denk dat we hiermee elkaars schulden hebben betaald.
Ik wilde een goede vader zijn.
Ik weet het.
Om zo'n grote inschattingsfout te maken...
is onvergeeflijk.
Godzijdank hebben wij niet meer kinderen die ik kan...
beschadigen.
Zoals altijd is mijn timing perfect.
Ben je er zeker van?
Na zeven keer het af te vragen.
Ben ik bekend met de symptomen.
Liefste, ik...
ik feliciteer je.
Ik ben blij dat we nog een kind krijgen.
Albert, zullen we dit overleven?
Ik hou van je.
We zullen het proberen.
Vertaling: SubTiel & Zn